Omschrijving

Hier komt een omschrijving van het team

Elftalleiders

Roger Caenen
Koen Bulters

Ode aan tradities

14-04-08

Traditiegetrouw wint het derde van de koploper of speelt er iig zijn beste wedstrijden tegen. Traditiegetrouw eindigen we dan ook ergens in de middenmoot omdat we tegen de minder goden de punten laten liggen. Dat het derde niet altijd een team van tradities is, blijkt het hele jaar al met de koppositie als beste voorbeeld hiervan. Naast een goed humeur, een gezonde dosis zelfvertrouwen en veel aandacht van vrouwen, media en sponsoren, blijkt het ook een nadeel te hebben koploper te zijn. Andere teams komen blijkbaar ook naar de koploper om te winnen of iig hun beste wedstrijden te spelen. Tegen VELO hadden we dat uit op hun Wateringse veld al ondervonden; 11 jonge gastjes die 90 minuten als een dolle op de bal bleven jagen. Dat kunstje kwamen ze zaterdag in Delft vast nog een keer herhalen. Na het onverwachte puntverlies tegen de nummer 3 vorige week, was de returnwedstrijd tegen VELO op voorhand al een kraker; en dus niet alleen voor ons. De situatie waarbij we inspirerend werken voor een tegenstander was duidelijk nieuw voor het derde. Ondanks de ervaring die toch binnen het team sluimert, was er sprake van enige zenuwen, wat verder aangewakkerd werd met het op het laatste moment uitvallen van een van de sterren met een typisch derde kwaaltje - een blessure. 

Gespannen gezichtjes in de kleedkamer doen alsof ze de laatste instructies en afspraken horen en gaan het veld op om daar een half uur warm te lopen onder luid gejuich van het toegestroomde publiek. VELO hanteerde de in de hun thuiswedstrijd ook al gevolgde tactiek van het te laat op komen dagen en ons onze energie en scherpte in het zonnetje te laten verspelen voor het eerste fluitsignaal. Gelukkig was de scheids van dienst resoluut en begon zodra hij de eerste 20ers op het veld zag verschijnen.

Ondanks de voor de wedstrijd gegeven waarschuwing je normale spel te spelen en niet te veel te willen doen werd er van Ariston zijde vaak snel de diepte gezocht en gingen we mee in het ren-je-rot spel van de tegenstander. Bij vlagen waren de vertrouwde combinaties via verdediging naar middenveld en terug te zien, maar vaker werd ipv de bal terug meteen de weg naar voren gezocht waardoor de spitsen hun loopvermogen tegen hun het-had-mn-zoon-kunnen-zijn mochten bewijzen. Kansen waren er aan beide kanten met als meest angstige moment een van richting veranderd hobbelballetje tegen de Aristonpaal. Vlak voor rust ging het fout voor het derde en viel een trage voorzet tussen keeper en verdediging waarbij een jongeling het meest attent was.

Niet getreurd, in de rust zijn er altijd de opbeurende woorden van de meest ervarenen onder ons en met een kopje thee, een herinnering aan iets wat we vaag al eens eerder gehoord dachten te hebben en een hart onder de riem gingen we het veld weer op. We begonnen dit keer een stuk sterker, speelden meer ons eigen spel en konden meer druk zetten. Dit leidde tot meerdere kansen waarvan de beste ons eigenlijk letterlijk voor de voeten geworpen en onberispelijk binnengeknald werd. Zelden heb ik volwassen mannen zo kinderlijk zien springen als op dat moment. Of het nou dit springen was of het geren waar we vervolgens toch weer in vervielen, maar naarmate de wedstrijd vorderde kwamen er steeds meer klachtjes van mensen die dachten dat ze kramp hadden of kregen maar toch wel doorkonden. De positieve uitzondering hierop ging idd zoals hij 3 minuten daarvoor beloofd had neer met twee strakke kuitjes en kon bij gebrek aan haar alleen nog maar aan zijn armen van het veld gesleept worden. Hierdoor was er wel weer ruimte voor meer ervaring in het team die vol goede moed het veld betrad en gingen we over tot rustiger spel en het professioneel uitspelen van de wedstrijd. Lastig hierbij was dat ondanks dat VELO er doorheen begon te zitten, wij steeds er net iets verder doorheen zaten. Dit leidde nog tot een uitgelezen mogelijkheid voor VELO om weer op voorsprong te komen, maar adequaat ingrijpen van de keepert voorkwam dat. Het resultaat: een klinkend 1-1 eindresultaat, het behoud van 5 punten voorsprong in de competitie met nog 4 wedstrijden te spelen en goede hoop op een Aristonkampioenschap in jaren.

Gelukkig geldt blijkbaar ook voor de andere teams dat zij traditiegetrouw tegen de mindere goden voldoende punten laten liggen om een ander team kampioen te laten worden. Wat kunnen tradities toch mooi zijn.

Captain 14-04-08

Presentatie rapport "Als je wint"

Afgelopen drie maanden is een onderzoekscommissie ingesteld om de recente resultaten van de Ariston ‘80 3 te analyseren en met aanbevelingen te komen die tot verbeteringen in de organisatiestructuur leiden. Zaterdag 1 maart 2008 om 17:30 uur is dit rapport gepresenteerd aan twee medespelers, locatie een zweterige kleedkamer bij het immer gastvrije en gezellige hsv Duno. Het onderzoeksrapport is opgesteld door ondergetekende (en enig commissielid), de belangrijkste conclusies worden hierbij voor publicatie beschikbaar gesteld. 

Aanleiding van het rapport betrof de ongewone prestatiecurve van desbetreffende team. Verschillende spelersvrouwen en -mannen zijn hierover geïnterviewd, binnen en buiten het team.

Aanmeldingsprocedure: dit loopt voorbeeldig en eigenlijk te goed. Vaak hebben zich te veel spelers aangemeld, de prestatiecurve van desbetreffende team wordt als excuus gebruikt om onder een dagje IKEA uit te komen. Hierover wordt veelvuldig geklaagd door de spelersvrouwen en –mannen, bij de carrousel wie uiteindelijk op de tribune moet plaatsnemen is geen inspraak, advies aan teamleiding om te faciliteren in de vorm van Excel sheet of onderdeel op de bestaande website.
Scoutingsprocedure: menig potentieel nieuw teamspeler wordt beoordeeld op zijn voetbal kwaliteiten. Helaas wordt dit als een eenzijdige benadering beschouwd, juist de voetbalvrouw en –man achter de speler is traditioneel essentieel voor de uiteindelijke prestatiecurve. Advies aan teamleiding om dit aspect expliciet te benoemen in de scoutingsprocedure, bijkomend voordeel is een verbetering van de teambuilding bij de achterban.
Attributenprocedure: hiermee wordt verstaan het beheer van de ballen en de waterzak. Geregeld wordt geconstateerd dat de waterzak in het ballennet zit, dit is uitdrukkelijk niet de bedoeling. Dit leidt tot grote verwarring, afgelopen keer was er zelfs een speler die ballen in de waterzak ging zoeken. Deze vermenging van attributen is door een bepaalde speler geïnitieerd. Advies aan teamleiding: maak onherroepelijk een einde aan deze vermenging van attributen, betreffende speler dient hierop te worden aangesproken.
Motivatieprocedure: Al eerder is geconstateerd dat een bepaalde speler weddenschappen afsluit met kratjes als inzet, dit om zogenaamd de motivatie te verhogen bij andere spelers. Afgelopen keer werd zelfs in de rust van een wedstrijd deze vorm van motivatie waargenomen. Advies aan teamleiding: Maak onmiddellijk een einde aan het illegaal gokken op einduitslagen/standen, betreffende speler dient hierop te worden aangesproken.
Zangprocedure: Menig voetballied wordt onder de douche aangeheven, echter de laatste keer werd geconstateerd dat bepaalde liederen worden gekozen die hints bevatten over de uiteindelijke eindstand van de competitie, vooral een bepaalde speler maakte zich hier schuldig aan. Advies aan teamleiding: dit is volstrekt ontoelaatbaar, betreffende speler dient hierop te worden aangesproken.

Tot zover de belangrijkste aanbevelingen van de commissie. 

Straaf. 1 maart 2008

2.5.0.35